یادداشتی در واشنگتن تایمز از کلیفورد می، رئیس «بنیاد دفاع از دموکراسی ها»
بریتانیا، فرانسه و آلمان سه متحد نزدیک آمریکا هستند، اما همیشه چنین رفتار نمی کنند. هفته گذشته وزیران خارجه این سه کشور به اتفاق وزیران خارجه چین و روسیه، کشورهای طرف تخاصم استراتژیک با آمریکا، با وزیر خارجه جمهوری اسلامی، رژیمی که چهل سال است فریاد «مرگ بر آمریکا» سر می دهد، ملاقات کردند.
ماموریت آن ها: تضعیف سیاست آمریکا و کاستن از فشار اقتصادی بود که قرار است دولت ترامپ بر حاکمان ایران وارد بیاورد تا رفتار خصمانه و مهلک شان در داخل ایران و خارج از مرزها را تغییر بدهند.
پیش از این جلسه، حسن روحانی، رئیس جمهوری ایران، در تماسی تلفنی با امانوئل ماکرون، رئیس جمهوری فرانسه، گلایه کرده بود که بسته پیشنهادی اروپا همه خواست های ایران را در بر نمی گیرد.
پرسش این است که در کدام نوع مذاکره ای یک طرف چنین خواست هایی را برای طرف دیگر مطرح می کند؟ وزیر خارجه فرانسه از همین رو از رهبران ایران خواست از تهدید دست بکشند تا بتوان راه حلی برای جبران نیازهای اقتصادی اش به دست آورد.
ظاهرا در هفته گذشته توفیقی در این باره به دست نیامد. فدریکا موگرینی، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، گفت مذاکرات در این باره ادامه خواهد داشت.
وزیر خارجه آلمان هم تصریح کرده بود نمی توانند تمام نگرانی های ایران را رفع کنند.
حاکمان ایران با نگرانی می کوشند میلیون ها دلار پول نقد خود را از بانک های اروپایی خارج کنند.
رژیم ایران میلیاردها دلار از ثروت کشور را صرف بقای رژیم اسد در سوریه، حزب الله لبنان، شبه نظامیان شیعه، شورشیان حوثی در یمن و حتی طالبان در افغانستان کرده است.
مردم ایران می دانند که علت اصلی مشکلات ایران دهه سوء مدیریت و فساد است.
از این رو مردم ایران در فقر رها و از آزادی های بنیادی محروم شده اند، در حالی که طبقه مذهبی حاکم جیب خود را پر پول کرده اند.
در حال حاضر، به نظر می رسد رهبران بریتانیا، فرانسه و آلمان تمایلی به آزردن خاطر حاکمان ایران نداشته و مشتاق به کمک به آن ها هستند.
این رویکرد این پرسش را به میان می آورد: اگر سیاست اروپا در حال حاضر مماشات با جمهوری اسلامی است، آن موقع که رژیم جاه طلبی اش برای تبدیل به قدرت جنگ افزار هسته ای خاورمیانه را تحقق ببخشد، چه خواهند کرد؟

نظرات اخیر

لینکهای جنجالی اخیر

نظرات داغ اخیر

آخرین نظرات کاربران

قیرمیز چیست؟
قیرمیز (قازان سابق) از طرف تعدادی از کاربران اینترنت علاقمند به اشتراک لینک ايجاد گرديده و انگيزه ايجاد آن پاسخ گويى به نياز جامعه براى دسترسى به اطلاعات آزاد و متنوع از منابع گوناگون به همراه ارتقاى فرهنگ گفتگو و تحمل نظرات ديگران است.